Ζητούμενο η λογοδοσία και η διαφάνεια
Για μια Δημοτική αρχή που θέλει κοινωνική αποτελεσματικότητα στο έργο της απαιτείται η ύπαρξη ισχυρής τοπικής χρηματοοικονομικής λογοδοσίας, για να μειώνεται το χάσμα ανάμεσα στον πολίτη και τη δημοτική εξουσία έτσι ώστε να πολλαπλασιαστούν οι ευκαιρίες ενεργητικής συμμετοχής των πολιτών στην πραγμάτωση των κοινών σκοπών.
Από την άλλη οι δήμοι πρέπει να στηρίζονται στη διαφάνεια, στη νομιμότητα, στο σεβασμό των δικαιωμάτων των πολιτών και να διαχειρίζονται σωστά το δημόσιο χρήμα. Στην κοινωνία η διαφάνεια και η λογοδοσία πρέπει να εξασφαλίζεται,με τη δημοσιοποίηση των οικονομικών μεγεθών και τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά, καθώς και με τον έλεγχο των διαδικασιών που επέφεραν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Αντί αυτού η συζήτηση για τον Ισολογισμό και τις οικονομικές καταστάσεις του 2007 που έφερε για επικύρωση στο Δημοτικό συμβούλιο η παράταξη του κ. Κακλαμάνη κάθε άλλο παρά προς μια τέτοια κατεύθυνση κινήθηκε. Ο οικονομικός απολογισμός από την διοίκηση αναλώθηκε σε μια απαρίθμηση και ανάλυση των λογαριασμών του ισολογισμού σε Ενεργητικό και Παθητικό, με Χρεώσεις και Πιστώσεις. Όμως το Δημοτικό συμβούλιο ασκεί πολιτική και καλείται να τοποθετηθεί κυρίως αν υπήρξε έργο, κοινωνική υπεραξία και ποια μέτρα θεσμικών ενεργειών πρέπει να παρθούν για ένα ποιο διαφανή και ποιο αποτελεσματικό Δήμο.
Η Ανοιχτή πόλη δικαιώνεται σε όσα είχαμε προβλέψει και σε όσα ο Αλέξης Τσίπρας είχε καταθέσει σε συνέντευξη τύπου αλλά και μέσα στο Δημοτικό συμβούλιο.
Είχαμε αναφέρει ότι ο προϋπολογισμός για το 2007, “αποτελεί ευθεία συνέχεια των προηγούμενων, και ως προς το περιεχόμενό του και ως προς τη μεθοδολογία κατάρτισης του. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα εικονικό και κοινωνικά άδικο προϋπολογισμό που έχει στόχο να καλύψει τρύπες και ελλείμματα είτε μέσω του δανεισμού είτε μέσω της άδικης και μη ανταποδοτικής φορολόγησης των Αθηναίων πολιτών”.
Η πραγματικότητα, παρά τα όσα επικοινωνιακά φυλλάδια παρουσιάζει τελευταία ο δήμος , καταγράφει μια ζοφερή εικόνα για τα οικονομικά αλλά και για το έργο του δήμου. Η εγκατάλειψη των γειτονιών είναι δεδομένη. Τα μέτωπα ελεύθερων χώρων και ποιότητας ζωής στις γειτονιές παραμένουν ανοιχτά. Το Άλσος Παγκρατίου απειλείται από ένα μεγαλομανές τσιμεντένιο θέατρο, ασύμβατο με τη λειτουργία του χώρου ως πάρκο. Το Σεράφειο κολυμβητήριο χρόνια τώρα δεν προχωράει . Στο πάρκο Γουδή οι αυθαιρεσίες των δημόσιων φορέων και ιδιωτών συνεχίζονται και ο δήμος στέκεται αμέτοχος παρατηρητής. Χώροι για νέα σχολεία και νηπιαγωγεία χάνονται. Η καθαριότητα και η ανακύκλωση παραμένει ζητούμενο. Η όποια κοινωνική πολιτική είναι αποσπασματική και συνδεεται με την προβολή εταιρειών και «χορηγών» που εξαργυρώνουν την ευνοϊκή μεταχείριση , όπως πρόσφατα του Βωβού με τη δημιουργία κέντρου απεξάρτησης. Από την άλλη ακολουθεί επιθετική πολιτική σε σχέση με τα μεγάλα κτηματομεσιτικά/εργολαβικά «πρότζεκτ» όπως Ελαιώνας, Αλεξάνδρας, Προμπονάς, σταθμός ΟΣΕ Λαρίσης, κ.λπ.
Ελλιπής παρακολούθηση - λογιστικές παρατυπίες
Αλλά και τα οικονομικά δεδομένα καταγράφουν ανάγλυφα την παραπάνω εικόνα. Η κάλυψη του προϋπολογισμού για το 2007 έφτασε το 67%. Οι επισφαλείς απαιτήσεις στην πραγματικότητα αγγίζουν τα 134 εκατ. ευρώ και όχι τα 60 εκατ. που αναγράφεται στο ισολογισμό. Ας αναλογιστούμε ότι το ποσό αυτό αγγίζει τα συνολικά δάνεια (161 εκατ. ευρώ) που έχει πάρει ο δήμος . Οι υποχρεώσεις μακροχρόνιες, δάνεια κλπ μαζί με τις βραχυπρόθεσμες αγγίζουν τα 237,5 εκατ. ευρώ. Τα ανελαστικά έξοδα μαζί με τόκους δανείων και τις αποδόσεις στα νομικά πρόσωπα φτάνουν στο 72% των εσόδων. Οι επενδύσεις κάλυψαν το 0,42% των εσόδων, και το τεχνικό πρόγραμμα –έργα συντήρησης- καλύφθηκε το 74% και απορρόφησε το 12,5% των εσόδων. Αυξήθηκε το χρέος από νέο δάνειο από την ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων 50 εκατ. ευρώ, που έχει εκταμιευθεί η πρώτη δόση 15 εκατ. ευρώ και είναι ίσο με τους τόκους (16,9 εκατ. ευρώ) μιας χρονιάς. Η αύξηση των κονδυλίων, που επροβλέπετο για απαλλοτριώσεις ελευθέρων χώρων κατά 30% το 2007, μειώθηκαν ως προς το 2006 και καλύφθηκε το 3,13% από 51,5 εκατ. ευρώ δηλαδή αποροφήθησαν μόνο 1.609 εκατ. ευρώ.
Από τις εκθέσεις των ορκωτών για τον δήμο ,τα δημοσυντήρητα ,τις δημοτικές εταιρείες καταγράφεται ελλιπή παρακολούθηση, με λογιστικές παρατυπίες στην τήρηση των οικονομικών του δήμου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να τίθενται σε αμφισβήτηση τα οικονομικά αποτελέσματα που κάθε φορά παρουσιάζονται. Διότι πως μπορεί να υπάρξει οικονομική αξιοπιστία όταν τα πρωτογενή δεδομένα τους έχουν την στρέβλωση τους, όταν με δημιουργική λογιστική και διάφορα λογιστικά τρυκ οι αριθμοί δεν απεικονίζουν σε βάθος την πραγματική εικόνα των οικονομικών του δήμου, όταν παραβιάζεται η αυτοτέλεια των χρήσεων, όταν δεν υπάρχουν λογαριασμοί οφειλών της πολιτείας, όταν δεν τηρείται επιστημονικά η αναλυτική Λογιστική, τα πάγια και οι αποσβέσεις. Πως μπορούμε να μιλάμε για ουσιαστικό έλεγχο όταν ο δήμος λειτουργεί χωρίς λογιστική υπηρεσία παρά μόνο με ταμειακή και προϋπολογισμού, όταν δεν λειτουργούν επιτροπές ελέγχου, όταν στις οικονομικές υπηρεσίες των οργανισμών του δήμου δεν υπάρχει το κατάλληλο προσωπικό που να διαθέτει λογιστικές γνώσεις, όταν έχουμε μηχανογραφική καταγραφή αντί πληροφοριακής παρακολούθησης.
Είναι φανερό ότι τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα και τα πιστοποιητικά Moody’s που ισχυρίζεται η διοίκηση δεν σώζουν την οικονομική και αναπτυξιακή πορεία του δήμου, δεν εξασφαλίζουν από μόνα τους την εξυγίανση και τη δυνατότητα διαφάνειας. Η οικονομική διαχείριση του δήμου δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα τεχνοκρατικό πρόβλημα, η ως ένα οικονομικό θέμα, ούτε είναι υπόθεση δανειοληπτικής ικανότητας. Έχει κυρίως να κάνει με το πώς αποκτάς και πώς διαθέτεις τους πόρους σου. Αν συμπορεύεσαι με την αντίληψη που θέλει, οικονομικά ισχυρή αυτοδιοίκηση με πόρους που θα της δίνονται και δεν θα της παρακρατούνται, με ανεξαρτησία απέναντι στα οικονομικά και εργολαβικά συμφέροντα και τους κυβερνητικούς εναγκαλισμούς, με κοινωνικό προσανατολισμό, με δημοκρατική συμμετοχή του πολίτη, με λογοδοσία και διαφάνεια.
