Ιανουάριος 2008: 1 χρόνος Ανοιχτή Πόλη στο Δήμο, 1ο τεύχος «Ανοιχτή Πόλη»!
Ένα χρόνο από την «εγκατάσταση» των εκπροσώπων μας στα όργανα του Δήμου Αθήνας, εκδίδουμε το πρώτο – «κανονικό» - τεύχος του εντύπου μας. Είχε προηγηθεί ένα δοκιμαστικό τεύχος 0, που βγήκε το καλοκαίρι του 2007, αλλά οι εθνικές εκλογές του φθινοπώρου (στις οποίες οι δυνάμεις της Αριστεράς και της οικολογίας ενισχύθηκαν σημαντικά!) καθυστέρησαν την έκδοση αυτού του τεύχους που κρατάτε στα χέρια σας.
Ο Ιανουάριος του 2008 μας βρίσκει επίσης στην ευχάριστη θέση να καλωσορίζουμε στις θέσεις των εκπροσώπων μας στο Δημοτικό Συμβούλιο την Ελθήνα Αγγελοπούλου, νέα ακτιβίστρια των κοινωνικών φόρουμ, και την καθηγήτρια Ελένη Πορτάλιου, γνωστή από τους πολύχρονους αγώνες της στα κινήματα πόλης, το πανεπιστήμιο και την Αριστερά.
Παράλληλα αποχαιρετήσαμε από το Δημοτικό Συμβούλιο την Άννα Φιλίνη, πολλά χρόνια ενεργή στα ζητήματα του Δήμου και στις κινήσεις στις γειτονιές, αλλά και τον Γρηγόρη Ψαριανό. Και οι δυο τους μας υποσχέθηκαν πως θα δουλεύουν για τα ζητήματα της Αθήνας από τα έδρανα της Βουλής πλέον.
Η Ανοιχτή Πόλη τους μήνες που πέρασαν
Τους περασμένους μήνες η δημοτική μας κίνηση χρειάστηκε κυρίως να οργανώσει την εκπροσώπηση μας στο δημοτικό συμβούλιο, τα διαμερίσματα και τους δημοτικούς οργανισμούς ασκώντας τεκμηριωμένη κριτική, προβάλλοντας αντιπροτάσεις στα θέματα που φέρνει η διοίκηση αλλά και ανοίγοντας πολλά ζητήματα που συνήθως αγνοούνται στα όργανα του Δήμου. Επιπλέον βρεθήκαμε σταθερά κοντά στους αγωνιζόμενους πολίτες στις γειτονιές και αναδείξαμε τις αγωνίες και τα αιτήματά τους.
Έχουμε πετύχει ήδη να είμαστε η μόνη αντιπολίτευση στη διοίκηση Κακλαμάνη, καθώς προσπαθούμε να δίνουμε μάχες για όλα τα επιμέρους ζητήματα, αλλά και να επαναφέρουμε τη -συχνά ανούσια- συζήτηση που γίνεται στα όργανα του Δήμου στα πραγματικά προβλήματα της Αθήνας, δηλ. την απουσία ελεύθερων χώρων, τα ζητήματα των λειψών κοινωνικών υπηρεσιών, τα αιτήματα προστασίας των δικαιωμάτων και δημοκρατικής συμμετοχής των πολιτών.
Η πολιτική Κακλαμάνη πρέπει να αποκρουστεί
Οι πρώτοι μήνες της δημαρχίας Κακλαμάνη μας αποκαλύπτουν σιγά-σιγά το μοντέλο διοίκησης των πραγμάτων της πόλης που σκοπεύει να εφαρμόσει. Ο κ. Κακλαμάνης επιδιώκει μέσω μιας προσωπικής επικοινωνιακής πολιτικής να εμφανίζεται ως υπερκομματικός, τεχνοκράτης και δυναμικός. Ωστόσο, η πολιτική που πραγματικά εφαρμόζει χαρακτηρίζεται από κοινωνικά και περιβαλλοντικά επιζήμιες επιλογές. Ο Δήμος εμφανίζεται συχνότερα ως συνεταίρος και προστάτης των μεγάλων και μικρότερων «επενδυτών» που σχεδιάζουν εμπορικά κέντρα και διασκεδαστήρια, παρά στο πλευρό των κατοίκων που διεκδικούν τους λιγοστούς ελεύθερους χώρους και ουσιαστική κοινωνική πολιτική.
Παράλληλα, αυτούς τους μήνες, παρατηρούμε την ανάδυση ενός αυταρχικού μοντέλου λειτουργίας του Δήμου: στο δημοτικό συμβούλιο και στα διαμερίσματα συναντάμε την άρνηση ουσιαστικής συζήτησης, στην καθημερινή διοίκηση του Δήμου ακολουθούνται εξ απορρήτων και συγκεντρωτικές τακτικές, ενώ συχνά ο Δήμος αρνείται να παρέχει ακόμη και τα δημόσια έγγραφα για ενημέρωση των παρατάξεων και των πολιτών. Να σημειώσουμε επίσης πως οι περισσότερες θεσμοθετημένες επιτροπές του Δημ. Συμβουλίου δεν έχουν συνεδριάσει ποτέ!
Αναμφίβολα, «κερασάκι» των ημερών Κακλαμάνη στο Δήμο είναι η συχνότατη διοργάνωση δαπανηρών, «λαμπερών» εκδηλώσεων για ζητήματα πρόνοιας ή νεολαίας και άθλησης (συνηθέστερα με την υποστήριξη -ανιδιοτελών οπωσδήποτε- «χορηγών»). Αυτή η τακτική της φιλανθρωπικού τύπου άμεσης εμπλοκής ιδιωτών στα προγράμματα του Δήμου έχει περιορισμένο ορίζοντα. Σε συνδυασμό δε, με την πλήρη αποδιοργάνωση των αντίστοιχων δημοτικών υπηρεσιών, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τα κοινωνικά προβλήματα και χρησιμεύει μόνο για το «ξέπλυμα» της εικόνας των εταιρειών.
Τέλος, στα ζητήματα προστασίας κοινωνικών δικαιωμάτων, είδαμε πολλές φορές τη δημοτική αρχή να επιδεικνύει προβληματική «σιωπή». Θυμόμαστε τις βίαιες εξώσεις Ρομά από το Βοτανικό, τις «ιδέες» της για των περιστολή των διαδηλώσεων, για κάμερες στις παιδικές χαρές, για την αστυνομική «αντιμετώπιση» της μετανάστευσης, την άρνηση υποστήριξης του Athens Gay Pride 2006 κ.ά.
Η Ανοιχτή Πόλη παρακολουθεί στενά και αντιπολιτεύεται αυτή τη «νέου τύπου» διοίκηση των πραγμάτων του Δήμου που εφαρμόζεται τους τελευταίους μήνες. Είναι ένα μοντέλο που συνδυάζει όλα τα κακά του γνώριμου από τα παλιά αυταρχικού και πελατειακού μοντέλου με την νεοφιλελεύθερου τύπου άμεση εμπλοκή μεγάλων εταιριών και «ευεργετών» στις αναπτυξιακές αποφάσεις και μέτρα.
Σε αυτό το τεύχος
Στα άρθρα που ακολουθούν παρουσιάζονται μια σειρά από ανοιχτά ζητήματα των γειτονιών της πόλης, αλλά και «κεντρικά» ζητήματα του δήμου της Αθήνας: τα οικονομικά και διοικητικά, οι κοινωνικές υπηρεσίες, ζητήματα νεολαίας κ.ά. Είναι ένα πανόραμα που νομίζουμε εικονογραφεί τις παραπάνω εκτιμήσεις. Ακόμη θα βρείτε άρθρα μελών και φίλων της δημοτικής μας κίνησης, αλλά και μια συνέντευξη του επικεφαλής της Ανοιχτής Πόλης Αλέξη Τσίπρα. Επίσης, άρθρα που συνδέουν τα ζητήματα της Αθήνας με όσα συμβαίνουν σε άλλες γειτονιές και πόλεις.
Μέχρι το επόμενο τεύχος του περιοδικού της Ανοιχτής Πόλης, που πλέον θα προσπαθήσουμε να εκδίδουμε τακτικά, περιμένουμε τα σχόλια και τις συνεισφορές σας στο email ή το blog μας!
Για τη συντακτική επιτροπή,
