Κυψέλη: Αγώνες για την ιστορική μνήμη
Κυψέλη: μια γειτονία όχι μόνο με τους περισσότερους κατοίκους στην Ευρώπη αλλά και με έναν πλούτο αγώνων, αγωνιστών και σημείων ιστορικής μνήμης, σε μια πόλη που μοιάζει να θέλει να ξεχάσει κομμάτια της ιστορίας της. Ηλέκτρα Αποστόλου και Λέλα Καραγιάννη: δύο γυναίκες που η ζωή τους, το όνομά τους και οι αγώνες τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την Κυψέλη.
Η Ηλέκτρα Αποστόλου, μέλος του Κ.Σ. της ΕΠΟΝ από την ίδρυσή της, συνελήφθη στις 25/7/1944, ανακρίθηκε, βασανίστηκε απάνθρωπα, δολοφονήθηκε και μια μέρα αργότερα εκσφενδόνισαν το μισοκαμένο και παραμορφωμένο από τα βασανιστήρια σώμα της από την ταράτσα του κτιρίου της οδού Ελπίδος 3, όπου επί Γερμανικής Κατοχής, στο ξενοδοχείο Κρυστάλ, στεγαζόταν η Ειδική Ασφάλεια. Στη συμβολή των οδών Λέλας Καραγιάννη και Σταυροπούλου υπάρχει έως και σήμερα το πατρικό σπίτι της Λέλας Καραγιάννη και παράλληλα αρχηγείο της αντιστασιακής οργάνωσης «Μπουμπουλίνα».
Η Λέλα Καραγιάννη, μάνα επτά παιδιών, τον καιρό της Κατοχής δραστηριοποιείται και συνεργάζεται με τις λεγόμενες εθνικές οργανώσεις και το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής, συλλαμβάνεται δυο φορές από τους κατακτητές και τη δεύτερη φορά ύστερα από φρικτά βασανιστήρια οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα λίγο πριν εγκαταλείψουν την Αθήνα οι Γερμανοί. Αυτό που μένει σήμερα για να μας θυμίζει όχι μόνο τα ονόματά τους αλλά την δράση τους και τη νεώτερη ιστορία μας είναι τόσο το ερειπωμένο και εγκαταλελειμμένο σπίτι της Λέλας Καραγιάννη, όσο και το κτίριο όπου την εποχή της Κατοχής βρισκόταν η Ειδική Ασφάλεια στην οποία βασανίστηκε και δολοφονήθηκε η ηρωίδα της Αντίστασης και στέλεχος του ΚΚΕ Ηλέκτρα Αποστόλου στην οδό Ελπίδος.
Η Ανοιχτή Πόλη του 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος μαζί με κατοίκους της γειτονιάς, τιμώντας τις αγωνίστριες αυτές και θέλοντας να σταματήσει η απαξίωση της ιστορικής μνήμης, ζήτησε να μετονομαστεί η οδός Ελπίδος, ένας δρόμος κοντά στην Πλατεία Βικτωρίας, σε οδό Ηλέκτρας Αποστόλου και να τοποθετηθεί αναμνηστική επιγραφή στο σημείο αυτό. Πραγματοποίησε ακόμη εκδήλωση έξω από το σπίτι της Λέλας Καραγιάννη τιμώντας το θάνατό της και ζητώντας να ξεκινήσουν άμεσα εργασίες σωτηρίας του διατηρητέου αυτού κτιρίου.
Οι προτάσεις αυτές της Ανοιχτής Πόλης βρήκαν απέναντί τους τους διαμερισματικούς συμβούλους του Νικήτα Κακλαμάνη που απέρριψαν την μετονομασία της οδού Ελπίδος. Απ’ ό,τι φαίνεται όμως η παράταξη του κ. Κακλαμάνη επιλεκτικά απορρίπτει τις μετονομασίες δρόμων όπως και επιλεκτικά «διαφυλάσσει τη συλλογική μνήμη πολιτικών προσώπων και δράσεων που καθόρισαν την πορεία της δημοκρατίας», αφού λίγο αργότερα ο ίδιος ο Δήμαρχος μετονόμασε την πλατεία Λυκαβηττού σε Αθανασίου Τσαλδάρη καθώς και τον δρόμο που περνά δίπλα από το νέο χρηματιστήριο σε «οδό Χρηματιστηρίου».
Είναι φανερό πως η Δημοτική Αρχή αντιλαμβάνεται με πολύ διαφορετικό τρόπο την διατήρηση της ιστορίας και της ιστορικής μνήμης της πόλης μας. Από την προσπάθεια κατεδάφισης των προσφυγικών κατοικιών στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας όπου οι σφαίρες από τον Εμφύλιο είναι ακόμα φανερές, την εγκατάλειψη διατηρητέων κτιρίων και την άρνηση της αποδοχής και αναγνώρισης αγωνιστών η ιστορία της Αθήνας ξαναγράφεται στρογγυλεμένη και διαμορφωμένη έτσι ώστε να μην «ενοχλεί».
