Νυχτερινό Μετρό: δεν ήταν παρά μόνο η αρχή!

Ένα αίτημα χιλιάδων Αθηναίων, που η Ανοιχτή Πόλη είχε θέσει από τα πρώτα δημοτικά συμβούλια και συνέχισε να το στηρίζει με επιμέρους παρεμβάσεις, έγινε πράξη. Η συμμετοχή των κατοίκων της Αθήνας απέδειξε την κοινωνική χρησιμότητα του μέτρου.

Η εφαρμογή όμως της παράτασης του ωραρίου στο ΜΕΤΡΟ απέδειξε και κάτι ακόμα. Ότι η εφαρμογή μιας άλλης συγκοινωνιακής πολιτικής για την Αθήνα, δεν σκοντάφτει σε δήθεν άλυτα τεχνοκρατικά ζητήματα αλλά στην απουσία πολιτικής βούλησης.

Αν και όλοι συμφωνούν ότι το κυκλοφοριακό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της Αθήνας, Δήμος Αθηναίων και Υπουργείο Μεταφορών δεν δείχνουν πρόθυμοι να λάβουν τα μέτρα που αντιμετωπίζουν το κυκλοφοριακό όχι ως πρόβλημα μετακίνησης οχημάτων αλλά ανθρώπων.

Το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης εξελίσσεται πολλές φορές σε εισπρακτικό μηχανισμό του δήμου, κανένας φορέας δεν αναλαμβάνει το συντονισμό της λειτουργίας των μέσων μαζικής μεταφοράς, οι περισσότεροι σταθμοί μετρό δεν διαθέτουν πάρκινγκ, ενώ όσοι επιλέγουν να μετακινηθούν με ποδήλατο ή με τα πόδια βρίσκονται υπό διωγμό.

Η μετακίνηση είναι δικαίωμα για όλους/-ες!

Η αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού δεν μπορεί παρά να περνά μέσα από την υιοθέτηση μέτρων που θα μπορούν να προσφέρουν εναλλακτική για τις μετακινήσεις και να πείσουν τους κατοίκους της Αθήνας να αφήσουν το ΙΧ σπίτι τους. Μέσα από την δημιουργία ενός αξιόπιστου, εξυπηρετικού και φτηνού συστήματος μέσων μαζικής μεταφοράς, μέσα από τη δημιουργία διαδρομών ασφαλής μετακίνησης ποδηλάτων και πεζών. 

Όμως στην Αθήνα αν και από το 2003 υπάρχει έτοιμη μελέτη που έχει εκπονήσει το Πολυτεχνείο για τη δημιουργία δικτύου ποδηλατοδρόμων στην Αθήνα, η στάση του υπουργείου και της δημοτικής αρχής το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι ότι η έτοιμη και κοστολογημένη μελέτη θα παραμένει για πολύ καιρό ακόμη καταχωνιασμένη στα συρτάρια των αρμόδιων υπηρεσιών. Παρά το γεγονός ότι τακτικά ποδηλάτες και ποδηλάτισσες διοργανώνουν πορείες ζητώντας την υλοποίηση της μελέτης και η Ανοιχτή Πόλη έχει θέσει τουλάχιστον τρεις φορές το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, Δήμος και Υπουργείο Μεταφορών προφασίζονται λόγους ασφάλειας για τη μη δημιουργία ποδηλατοδρόμων στην πόλη, λες και η Αθήνα θα είναι η πρώτη πόλη στον κόσμο που θα δημιουργήσει ποδηλατόδρομους, ενώ αγνοούν επιδεικτικά το αίτημα για τη δυνατότητα μεταφοράς ποδηλάτων με το Μετρό.

Στην Αθήνα, παρά τη δημιουργία κάποιον μεγάλων πεζοδρόμων, η εγκατάλειψη των πεζοδρομίων από το δήμο, τα τραπεζοκαθίσματα που καταλαμβάνουν σχεδόν κάθε ελεύθερο τετραγωνικό πεζοδρομίου και τα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα κάνουν την πεζή μετακίνηση να μοιάζει με «αγώνα δρόμου μετ’ εμποδίων», ιδίως για τα ατομα με ειδικές ανάγκες και τους γονείς με καροτσάκι. Παρόλ’αυτά, η δημοτική αστυνομία, η κατεξοχήν υπηρεσία για τον έλεγχο των τραπεζοκαθισμάτων και της παράνομης στάθμευσης, αντί να περιφρουρεί τους δημόσιους χώρους της πόλης έχει αναγορεύσει σε κύριο καθήκον της το κυνηγητό των πλανόδιων μικροπωλητών.

Στην Αθήνα, κανόνας για το σχεδιασμό των δρομολογίων των αστικών συγκοινωνιών αποτελεί η απουσία… σχεδιασμού. Ακόμη και η νυχτερινή λειτουργία του μετρό που κατακτήθηκε πρόσφατα, περιορίστηκε μέχρι τις 2.00 π.μ., και χωρίς τη δημιουργία παράλληλου δικτύου νυχτερινών λεωφορείων στους τερματικούς σταθμούς του ΜΕΤΡΟ. ενώ μέτρα που εμφανίζονται και θα μπορούσαν να είναι μέτρα ενθάρρυνσης της χρήσης των δημόσιων μέσων μεταφοράς, όπως το ενιαίο εισιτήριο, συνοδεύονται από αυξήσεις σε πλήρη αναντιστοιχία με τις ανάγκες των κατοίκων της πόλης και την πραγματικότητα.

Η ομορφιά είναι στο δρόμο!

Το πρόβλημα των μετακινήσεων έχει αρκετές παραμέτρους και δεν μπορεί να λυθεί από τη μια μέρα στην άλλη. Για να λυθεί όμως κάποια στιγμή απαιτείται συστηματικός προγραμματισμός, αξιοποίηση των προτάσεων των επιστημονικών φορέων, της διεθνούς εμπειρίας και κυρίως πολιτική βούληση. Στοιχεία που οι αρμόδιοι δεν φαίνεται να διαθέτουν, τουλάχιστον μέχρι να τους αναγκάσουμε.