Η απόφαση για την κατεδάφιση του κτιρίου του Μπάντμιντον δικαιώνει μια διεκδίκηση πολλών χρόνων των κατοίκων των Αμπελοκήπων και της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή. Η ιστορία είναι γνωστή: το κτίριο του Μπάντμιντον χτίστηκε εντός του πυρήνα του πάρκου, ως προσωρινή κατασκευή, με τον όρο οτι εντός 6 μηνών από τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων θα κατεδαφιστεί.

Κι όμως η τότε κυβέρνηση αντί να υλοποιήσει τον όρο και να απομακρύνει το τεράστιο κτίριο, επιχείρησε, με τον Ν. 3342/05 (ΦΕΚ131Α) τη μονιμοποίησή του, επιβαρύνοντας όχι μόνο με δόμηση αλλά και με μεγάλες ροές κυκλοφορίας, χώρους στάθμευσης κοκ, μια έκταση που ανήκει στον πυρήνα του πάρκου.

Ήταν οι κάτοικοι και τότε, με την προσφυγή τους στο ΣτΕ, που κινητοποιήθηκαν για τη σωτηρία του πάρκου και τα κατάφεραν. Η Ολομέλεια του ΣτΕ (ΣτΕ 1970/12) έκρινε τη ρύθμιση του Ν. 3342/20005, με την οποία μονιμοποιήθηκαν οι εγκαταστάσεις του Γηπέδου Μπάντμιντον, ως αντισυνταγματική, καθώς επιφέρει επιδείνωση για το Λεκανοπέδιο Αττικής, σε σχέση με την αρχική πρόβλεψη για χώρους πρασίνου και κοινωφελών χρήσεων. Στο ίδιο πνεύμα και το Π.Δ. 187/Δ/2011 προέβλεψε οτι το Μπάντμιντον ήταν κατεδαφιστέο και η κατεδάφιση θα ολοκληρώνονταν με τη λήξη της τρέχουσας τότε σύμβασης παραχώρησης.

Η σύμβαση παραχώρησης ολοκληρώθηκε Απρίλιο του 2026. Το κτίριο παρέμενε ανενεργό, καταλαμβάνοντας ζωτικό χώρο του πάρκου και αποτελώντας εστία κινδύνου, όπως αποδείχτηκε απ’ τη μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε τον προηγούμενο μήνα. Έκτοτε οι πιέσεις για την εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ εντάθηκαν. Ως Ανοιχτή Πόλη σταθήκαμε σταθερά και όχι μόνο αυτό το διάστημα, στο πλευρό των κατοίκων και του συμφέροντος της πόλης.

Η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και οι ενέργειες του ΥΠΕΘΑ για την άμεση κατεδάφιση του Μπάντμιντον, έστω και 22 χρόνια μετά, είναι σημαντικά βήματα. Δεν είναι όμως το τέλος των διεκδικήσεων και των αγώνων για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή. Πρέπει να διασφαλιστεί οτι ο απελευθερωμένος χώρος θα γίνει χώρος υψηλού πυκνού πρασίνου.

Αλλά και συνολικότερα, το Γουδή απέχει, δυστυχώς, από τις επιθυμίες των κατοίκων, τις ανάγκες της πόλης και το όραμα των μελετών που είχαν εκπονήσει το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Πανεπιστήμιο Θράκης. Απέχει από το να είναι ένα πραγματικά ενιαίο μητροπολιτικό πάρκο για όλη την Αθήνα και τους γύρω δήμους. Είναι ένας χώρος πολυδιασπασμένος με περιφράξεις, με συνεχείς παραχωρήσεις σε ιδιώτες που εμπορευματοποιούν το χώρο του πάρκου, με ασύμβατες χρήσεις στον πυρήνα του, με διαμπερή κυκλοφορία και ανεξέλεγκτη στάθμευση ΙΧ.

Η κατεδάφιση του Μπάντμιντον δείχνει όμως ένα δρόμο: η συλλογική οργανωμένη διεκδίκηση από τους κατοίκους, μπορεί να φέρει και νίκες για την πόλη, για το περιβάλλον, για το δημόσιο συμφέρον. Σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθούμε την επόμενη κρίσιμη περίοδο, καθώς αναμένεται και το νέο ΠΔ για το Γουδή:

• στήριξη του στόχου για ενιαίο μητροπολιτικό πάρκο υψηλού πρασίνου, με δημόσιο χαρακτήρα και απεύθυνση σε όλους τους κατοίκους του λεκανοπεδίου,
• άμεσος περιορισμός της διαμπερούς κυκλοφορίας και στάθμευσης εντός του πάρκου,
• Κυρώσεις για αυθαίρετες επεκτάσεις ή κατασκευές εντός του πυρήνα του πάρκου ιδιαίτερα από παραχωρήσεις ΚΥΕ. Όχι νέες παραχωρήσεις που κατατεμαχίζουν και εμπορευματοποιούν το πάρκο,
• καμία υποχώρηση στο νέο ΠΔ όσον αφορά την αυστηρότητα της προστασίας του πάρκου. Όχι νέες χρήσεις διοίκησης, ή διατήρηση όσων έχουν “παρεισφρήσει” κατά καιρούς στον πυρήνα του πάρκου.

Δες κι εδώ.